ชีวิตหลังความเจ็บปวด มักจะสอนอะไรเราหลายอย่าง

2
ชีวิตหลังความเจ็บปวดมันสอนอะไรเราหลายอย่าง

ความพลัดพรากจากสิ่งที่รักเรามักจะเป็นทุกข์ แต่เมื่อชีวิตจำเป็นต้องเดินหน้าต่อไป และเราเองก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงที่จะเจอกับเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์เหล่านั้น ผมเคยเจอและผ่านสถานการณ์อย่างนั้นมาแล้ว  และมีประโยคนึงที่ผมชอบมากๆ ผู้เขียนบอกตัวเองได้ดีทีเดียว ผมเองก็จำมาไว้เตือนตัวเองแช่นกัน

“ชีวิตหลังความเจ็บปวด มักจะสอนอะไรเราหลายอย่าง”

ความรักกับการพลัดพลาก

บทเรียนที่ได้มา ทำให้เราหันกลับมาดูแลตัวเอง

หรือหันกลับมารักตัวเอง และจนวันหนึ่งมันทำให้เรารู้ว่า เราเองสามารถกลับมามีความสุขได้อีกครั้ง

โดยปราศจากใครบางคนที่เรา… เคยรักมากที่สุด

เราไม่ได้เก่งจนสามารถลืมใครบางคนได้หมดหัวใจ

และแน่นอนว่าเราไม่จำเป็นต้องพยายามลืมด้วยเช่นกัน

ให้ความารัก ความพลัดพลาก ความเจ็บปวดที่ผ่านมาสอนให้เรา รู้สึกถึงคุณค่าของตัวเอง

และอยู่คนเดียวได้อีกครั้ง โดยที่ไม่ดึงดูดเอาใครเข้ามาในชีวิตเพื่อทำให้เราเจ็บอีกครั้ง

รักอย่างไร จึงจะเรียกว่ารักให้เป็น

ความรัก ในความคิดของผม มีแต่สิ่งที่สวยงาม แต่ทำไมเราถึงทุกข์เพราะ ความรัก

รักที่ต้องการครอบครองมักนำมาซึ่งความเจ็บปวด

ความรักไม่เคยทำร้ายใคร แต่เรารักเพราะกิเลศ เพราะความโลภ เพราะความอยากครอบครองสิ่งที่ตนเองรักต่างหาก และความรักถูกให้ค่าให้ราคาเพียงแค่ต้องมีบางอย่างตอบแทนกลับมาเพื่อเติมเต็มสิ่งที่เราได้ให้ไป และเมื่อไม่ได้มา เราจึงโศกเศร้า เสียใจ และตามมาด้วยความโกรธ ความหึงหวง โมหะ โทษะ ครอบงำแทนที่ความรักที่สวยงาม

ความโลภ  ความหลง ความโกรธ 3 ตัวการต่างหากที่นำมาซึ่งคำกล่าวที่ว่า มีรักย่อมมีทุกข์

หากความรักที่แท้จริง คือ ความรักที่ปราศจากความโลภในการได้ครอบครอง ความรักที่ยินดีเมื่อคนที่เรารักมีความสุข สมบูรณ์ และเราสามารถช่วยเหลือเค้าได้ในยามทุกข์ เราไม่จำเป็นต้องพยายามลืมใครคนที่ทำให้เราเสียใจ แต่เราสามารถกักเก้บความรู้สึกดีๆ ของความรักนั้นไว้ แล้วเปิดใจกว้างเพื่อเราจะคิดถึงรักดีๆนั้นบ้างเป็นบางเวลา จนบางครั้งเราอาจจะนั่งยิ้มกับสิ่งที่เราคิดถึงได้ โดยไม่จำเป็นต้องทุกข์ระทมกับการจากลาที่ผ่านมาเลย   รักแบบนี้เรียกว่า รักเป็น

สำหรับผม อายุตอนนี้คือ 68 ปีแล้ว สิ่งที่ผมต้องเรียนรู้ต่อไปคือ  “ ตายอย่างไรจึงเรียกว่าตายให้เป็น” ไม่ใช่ตายทั้งเป็นนะครับ อย่าสับสน

การศึกษาการตายให้เป็น

ผมเคยเดินป่าที่เนปาลหลายครั้ง ไปเลห์ ลาดั๊ก ไปสิกขิม ที่เป็นเมืองพุทธ เห็นท่านลามะ ที่เป็นพุทธธิเบต ท่านอิ่มเอิบเปี่ยมเมตตา ดูท่านหล่านั้นไม่ทุกข์เลย  จึงลองคิดว่า อยากทดลองปฏิบัติธรรมตาธิเบตบ้าง ในพุทธธิเบตมีคัมภีร์มรณะศาสตร์ น่าศึกษามาก ผมตั้งใจว่าขึ้นปีใหม่ 2563 น่าจะเป็นที่ผมควรเริ่มต้นศึกษาเรื่องของความตายและการมีชีวิตที่เรียบง่าย  อย่างจริงจังเสียที

ไว้จะมาเล่าให้ฟังนะครับ

 

คุณอาปัญญา ศรีสุพรรณ

ขอบคุณเรื่องเล่าดีๆจาก คุณอาปัญญา ศรีสุพรรณ

เจ้าของเฟสบุค Panya Srisuphan

ผู้ที่หลงไหลการเดินป่า ปีนเขา และ การวิ่งเทล

2 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here